HEIMAT
jitz schtahn I da, won I myni zyt ha gha
vom chlyne bueb bis zum maa
e schtadt wie so mängi mit hüser, schtrasse & lüt
da chläbt a auem e gschicht
e gruch, es grüüsch & nes gsicht
es vermische sech d biuder vo geschter mit dene vo hüt
am nordbahnhof fahren eim züg dervo
& I, I ha nie gwüsst, wieso
die ging wieder zrügg si cho

I gah druus, wenn I drinne bi
& wenn I duss bi, gahn I dry
myni heimat isch dert, won I no nie bi gsi.

hie het dr pfarrer mi touft
hie han I glehrt, wie me louft
wie me misstritte macht & wieder ufschteit, we me isch gheit
hie han I luftschlösser bout
& ha mir grosses zuetrout
„bhaut dr bau immer schön flach“, hei die aute gseit
I ha eifach nid so wöue wärde wie die
ha packt & bi furt vo hie
nöimen aacho bin I nie.

I ha ging das komische gfüeu
I hocki zwüsche de schtüeu
I ha dr fade verlore, irgendwo ungerwägs
I wett, es gieng mer am arsch verby
Hätt nie dänkt, dass I da, won I gebore bi
Jemaus so frömd würd si.

I gah druus, wenn I drinne bi
& wenn I duss bi, gahn I dry
myni heimat isch dert, won I no nie bi gsi.

PATENT OCHSNER:
HEIMAT (AUS „LIEBI, TOD + TÜÜFU“)